און דער פרי - גייט ער צו נאכין דאווענען מיט א ברען

צו זיין רבי'ן דער חפץ חיים אפשר ענטפערן ער קען

יעדס ווארט - זאג איך פארט מיט כוונה און מיט געפיל

אבער לאנג נאך מיין שמונה עשרה

ס'ווארט נאך אלץ דער גאנצע שוהל

איך באטראכט - זיין פנים לייכט

דער ראש ישיבה גאר לאנג ער ציט

מ'סתם שוועבט ער דארט זייער הויך

און די הימל'ן ווייט ער פליט

איך קלער אריין - ס'מוז דאך זיין

גרויסע שמות הויעך אהן א שיעור

וואס עס פאלט מיר נאך אין כוונות

בעט איך רבי לערנט מיר

אוי מיין טייער ליבער קינד - דו לעבסט אין א טעות

איך טראכט נאר דעם פשוט'ע טייטש

א יעדער ברכה'ז א גאנצע וועלט

ווען איך קום אבער צו צום ברכה פון די הודאות

זאג איך מודים!! מיין הארץ ווערט אפגעשטעלט

ווי אזוי קען איך אים דאנגען גענוג - אויף אלע חסדים

וויפיל גוטס ער טוט און טוט מיט מיר, א יעדן טאג נאך און נאך

אויף זיין חוט של חסד זיין גרויסע ג-טליכר פאדעם

אויף יעדען אטעם זאג איך מודים אנחנו לך

מען מאכט מיט- ס'איז אלעס גוט

עס ליגן חסדים אין יעדע בשורה

און אפילו ווען ס'גייט אונז שווער'לך

אויך "בצר הרחבת לי"

כל שכן- דארף מען זעהן ווען דאס לעבן גייט יא כשורה

צו באדאנקען דעם ליבן טאטן פון טיפן הארצן "מודה אני"

אוי מיין ליבער פאטער - יא! דו גיבסט אונז השפעות

יעדער איד איז א בן יחיד יעדער קינד איז אגאנצר וועלט

און מיט לויב און דאנק צו דיר דו קל ההודאות

זאג איך מודים מיין הארץ ווערט אפגעשטעלט

ווייל ווי הייב איך אן זאגן א שבח - פאר אלע חסדים

וויפיל גוטס דו טוסט און טוסט מיט טמיר

א יעדע טאג נאך און נאך

אויף דיין חוט של חסד דיין גרויסר ג-טליכר פאדעם